پروین

پروین اعتصامی که نام اصلی او “رخشنده ” است در بیست و پنجم اسفند ۱۲۸۵ هجری شمسی در تبریز متولد شد ، در کودکی با خانواده اش به تهران آمد . پدرش که مردی بزرگ بود در زندگی او نقش مهمی داشت,و هنگامیکه متوجه استعداد دخترش شد ، به پروین در زمینه سرایش شعر کمک کرد.
خانه پروین اعتصامی در تبریز، خیابان عباسی، جنب مسجد میرآقا، کوچه ساوجبلاغی، پلاک ۶ واقع شده است
پروین اعتصامی تا سن ۶ سالگی که به همراه خانواده به تهران مهاجرت نمود، در این خانه پرورش یافت.
این بنا شامل دو بخش قاجاریه و پهلوی بوده که بناهای قاجاریه از بین رفته و اکنون ساختمان دوره پهلوی اول باقی مانده است. به دلیل تعلق این خانه به خانواده شاعره پر افتخار معاصر پروین اعتصامی به این نام شناخته شده است.
پدرش یوسف اعتصام‌الملک، به دلیل اشعار موزون و زیبایی که رخشنده در ۸ سالگی سرود، تخلص «پروین» را برای او انتخاب کرد و به تدریج به همین نام شهرت یافت. وی در روز سوم فروردین ماه سال ۱۳۲۰ خورشیدی در بستر بیماری افتاد و پانزدهم همان ماه در سن ۳۵ سالگی از دنیا رفت و در شهر قم در صحن مطهر حضرت معصومه (س)، به خاک سپرده شد.این خانه به عنوان محل نمایشگاه‌های هنری وگردشگری سازمان میراث فرهنگی در استان آذربایجان شرقی مورد بهره برداری قرار گرفت.
این اثر در تاریخ ۲۸ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۶۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
هنوز سه ماه از تخریب خانه تاریخی بنان نگذشته بود که خبر تخریب خانه پروین اعتصامی به گوش می رسد. این بار، خانه صدساله پروین به تصاحب کارگران مبل سازی درآمده است. خانه ای که سال ها قبل مالکان آن را سه قسمت کردند و امروز با وجود ثبت ملی بنا، یکی از بخش های خانه از ثبت خارج شده است.

پروین 2

بخشی از خانه پروین اعتصامی در تهران
خانه ای که سه تکه شد
خانه پروین اعتصامی سال ۱۳۸۴ به شماره ۱۴۶۱۹ در فهرست میراث ملی به ثبت رسید. این خانه تا قبل از انقلاب عمارت بزرگی بود با حیاط وسیع و شاه نشین و زیرزمین که در یکی از کوچه های تنگ و قدیمی عودلاجان قرار گرفته بود. خانه ای که بعدتر، برادر پروین آن را به مالکان خصوصی فروخت و با دیوارکشی حیاط به سه خانه کوچکتر تبدیل شد.خانه سمت راست را چند سال قبل شهرداری خرید و مرمت کرد و در اختیار کمیته ملی موزه ها (ایکوم) گذاشت. مرمتی که با سرامیک های کف و رنگ آمیزی دیوارها، چهره خانه پروین را از یک خانه تاریخی به یک خانه امروزی تبدیل کرد.خانه وسط که بخشی از عمارت این ساختمان و زیباترین قسمت آن بود در مالکیت دو خواهر قرار داشت که از ۴۰ سال قبل با رسیدگی به خانه، سعی کرده بودند هر طور شده آن را نگه دارند.

خانه پروین

این خانه، همان جایی بود که پروین مراسم عروسی اش را در آن برگزار کرده بود و عمارت میانی، سالن عروسی پروین بود. اتاق اصلی پروین هم که در نوجوانی در آن سکونت داشت در همین بخش خانه قرار دارد.خانه سوم اما متعلق به مادر و پسری است که این روزها آن را تبدیل به کارگاه مبل سازی کرده‌اند و به هیچ کس اجازه بازدید از خانه را نمی دهند. به همین دلیل حتی سازمان میراث فرهنگی هم اطلاع درستی از وضعیت این خانه ندارد.با این حال خانه پروین تنها خانه تاریخی ویران شده تهران نیست. خانه های تاریخی دیگری هم هستند که با تخریب شان، نه فقط هویت تاریخی جنوب تهران را از بین می برند، که حافظه تهران را از سال های قاجار و پهلوی پاک می کنند.

خانه پروین2

مطالب مشابه

۲ دیدگاه به ثبت رسیده است.

  1. آرزو می‌گه:

    این تخریب ها واقعا تاسف باره

  2. sahar می‌گه:

    فقط برای خود و آیندگانمان متاسفم نه دیگر پروین نیازی به این خانه دارد نه دیگر این تاریخ است کهذبه بقای آثار نیازمند است

دیدگاه خود را بنویسید