timthumb.php

علی رغم قدمت تاریخی شهر تبریز که به تایید کارشناسان میراث فرهنگی ۳۰۰ خانه تاریخی در آن قرار دارد ، عمر بناهای این شهر به سختی به ۲۰۰ سال می رسد. علت این امر وقوع بیش از ۱۱ زلزله مخرب و ویرانگر می باشد که تبریز را در طول هزار سال گذشته بارها با خاک یکسان کرده اند . به همین دلیل از عمارت های تاریخی ، مجلل و با عظمت تبریز از قبیل کاخ غازان خان ، مجموعه ربع رشیدی و میدان حسن پادشاه ، جز تلی از خاک چیزی باقی نمانده است .در پلاک ، هر ماه به بررسی اجمالی یکی از خانه های تاریخی تبریز خواهیم پرداخت. خانه اردوبادی مربوط به دوره پهلوی اولاست و در پلاک ۸۴ خیابان ارتش جنوبی در نزدیکی منطقه باغ شمال شهر تبریز واقع شده است . این اثر در سال ۱۳۷۸ به‌عنوان یکی ازآثار ملی ایرانبه ثبت رسیده است . وسعت خانه ی اردوبادی تقریباً یک هزار و ۶۰۰ مترمربع می باشد که اعیانی آن در ۳ طبقه بنا شده است . این بنا سازه ای تلفیقی از سنگ و آجر دارد که باعث تمایز نمای بیرونی این خانه از سایر خانه های تاریخی تبریز شده است . این ساختمان در زمان اشغال تبریز به دست روس‌ها در جنگ جهانی دومبه عنوان سفارت عراق استفاده شده است . این بنا در حال حاضر به عنوان مرکز اسناد ملی شمال غرب ایران استفاده می شود. به دلیل اینکه تبریز در دوره سلسه ی قاجاریه و در زمان عباس میرزا ولیعهد نشین و دومین مرکز سیاسی کشور بوده است ،از همان دوره همواره مورد توجه سیاست مداران و تجار قرار داشته است . این مساله باعث شده تا بخش عمده ی گنجینه ی اسناد و مدارک تاریخی موجود در مرکز اسناد ملی عمارت اردوبادی مربوط به دوران مشروطه باشد . هرچند ساخت خانه ی اردوبادی به اوایل دوره حکومت رضاخان بر می گردد و در مقایسه با سایر بناهای تاریخی تبریز قدمت قابل توجهی ندارد ، اما از نظر هنر معماری از اهمیت بسیاری برخوردار است . به این دلیل که اغلب خانه های تاریخی شهر تبریز از خشت و آجر ساخته شده اند در حالی که خانه اردوبادی ترکیبی هنرمندانه از آجر و سنگ های ساختمانی می باشد .

مطالب مشابه

دیدگاه خود را بنویسید