1111

تبریز ، یکی از شهرهای بزرگ ایران و مرکز استان آذربایجان شرقی است. این شهر با ۲۳۷,۴۵ کیلومتر مربع مساحت ، سومین شهر بزرگ کشور پس از تهران و مشهد ، بزرگ‌ترین شهر منطقه ی شمال غرب ایران و مناطق ترک‌نشین و قطب اداری ، ارتباطی ، بازرگانی ، سیاسی ، صنعتی ، فرهنگی و نظامی این منطقه شناخته می‌شود.

جمعیت تبریز در سال ۱۳۹۰ خورشیدی بالغ بر ۱,۴۹۴,۹۹۸ نفر بوده که این رقم با احتساب جمعیت ساکن در حومه شهر به ۱,۸۰۰,۰۰۰ نفر می‌رسد. تبریز در سال ۱۵۰۰ و در زمان پایتختی صفویان به‌عنوان چهارمین شهر بزرگ جهان شناخته می‌شده‌است. این شهر همچنین بزرگ‌ترین ، مهم‌ترین و متجددترین شهر ایران در عصر قاجار بوده‌است. امروزه مردمان تبریز به زبان ترکی و لهجه ی تبریزی تکلم می‌نمایند.

تبریز در غرب استان آذربایجان شرقی و در منتهی‌الیه مشرق و جنوب شرق جلگه تبریز قرار گرفته‌است. این شهر از سمت شمال به کوه‌های پکه‌چین و عون بن علی ، از سمت شمال‌شرق به کوه‌های باباباغی و گوزنی ، از سمت شرق به گردنه پایان و از سمت جنوب به دامنه‌های کوه سهند محدود شده‌است. آب و هوای تبریز در زمستان‌ها بسیار سرد و در تابستان‌ها خشک و گرم است.

نام تبریز در اسناد تاریخی با نام‌های مختلفی نظیر »تَورِز«، »تَورِژ«، »تِبریز«و »توری«به ثبت رسیده‌است. این شهر در طول تاریخ بارها ویران و تجدید بنا شده و بنای فعلی آن به دوران اشکانی و ساسانی برمی‌گردد. این شهر پایتخت سیاسی ایران در زمان خوارزمشاهیان ، ایلخانان ، اتابکان ، تیموریان ، قراقویونلوها ، آق‌قویونلوها ، صفویان و قاجاریان (پایتخت دوم) بوده و اوج شکوفایی آن مربوط به دوره ایلخانان است که در این زمان ، پایتخت قلمرویی پهناور از نیل تا آسیای مرکزی بوده‌است. در میان پایتخت‌های ایران در طول تاریخ ، دوران پایتختی تبریز بیش از هر شهر دیگری بوده‌است.

تبریز در سده‌های گذشته حوادث متعددی از قبیل اشغال توسط بیگانگان و زمین‌لرزه‌های مهلک را تجربه کرده‌است. این شهر به سبب موقعیت مناسب خود در گذشته از مراکز تجاری منطقه به شمار می‌رفته و امروزه نیز یکی از مراکز مهم صنعتی در سطح ایران محسوب می‌شود. تبریز در دو سده اخیر مبدأ بسیاری از تحولات اجتماعی ، فرهنگی و صنعتی در کشور به شمار می‌رود ؛ به طوری که این شهر آغازگر انقلاب مشروطه بوده و نقشی کلیدی در تحولاتی مانند انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ و مدرنیزه‌کردن کشور داشته‌است.

تبریز به عنوان شهر اولین‌ها ، شهر بدون گدا ، شهر زیرگذرها و روگذرها ، امن‌ترین شهر ایران ، سالم‌ترین شهر ایران ، مهد سرمایه‌گذاری ایران ، دومین شهر صنعتی ایران ، دومین شهر دانشگاهی ایران ، دومین شهر بلندمرتبه‌ساز ایران ، دومین شهر در جذب گردشگر سلامت در ایران ، شهر شکلاتی ایران ، قطب خودروسازی ایران ، قطب قطعه‌سازی ایران ، قطب تولید موتور دیزل خاورمیانه و یکی از مهم‌ترین شهرهای مهاجرپذیر ایران شناخته می‌شود.

دسته بندی ها : تبریزشناسی
مطالب مشابه

دیدگاه خود را بنویسید